De letter V is de 22ste letter van het moderne Latijnse alfabet.
Deze letter heeft, evenals de letter F en de Griekse letter Ypsilon (Υ, υ) de Semitische wâw als oorsprong. De Etrusken vereenvoudigden de letter tot V. De Etruskische klankwaarde was /u/, maar omdat het Latijn geen letter voor /w/ kende, gebruikten de Romeinen de V voor zowel de medeklinker /w/ als de klinker /u/. Bijvoorbeeld het woord via (Latijn voor "weg") werd door hen uitgesproken als wie-aa.
In de late middeleeuwen ontwikkelden zich twee verschillende vormen van de letter, die beide werden gebruikt voor de tegenwoordige letters U en V. De puntige "v" werd geschreven aan het begin van een woord, de ronde "u" in het midden en aan het einde van het woord, ongeacht de uitspraak. Uiteindelijk ontstond in de 17e eeuw het gebruik om de "v" te gebruiken voor de medeklinker en de "u" voor de klinker, waarmee de moderne letter werd geboren. De hoofdletter "U" ontstond in deze tijd, voordien werd steeds een grote "V" geschreven. Toen de letters "u" en "v" eenmaal als aparte letters waren erkend, stond de "v" in het alfabet voor de "u". De huidige volgorde is pas in de moderne tijd in zwang gekomen.
In het internationale spellingsalfabet wordt de V weergegeven door middel van de naam Victor.
Bron: CIA Factbook, Wikipedia
Did you find it useful?
Do you have pictures or stories to share about Vättern? Send them to